Dog niemiecki

Dog niemiecki, zgodnie z podziałem ras, według FCI należy do grupy psów w typie sznaucera i pinczera, psów molosowatych, szwajcarskich psów pasterskich i psów innych ras. Zaliczono go tu do sekcji psów molosowatych w typie dogowatym. Psy tej rasy są bardzo przywiązane do właściciela i przyjazne, lubią dzieci. W stosunku do obcych są raczej powściągliwe. Cechy agresywne powinny wykluczać osobnika z hodowli.

Jeśli chodzi o posłuszeństwo u dogów, to można go nauczyć tylko konsekwentnym wychowaniem, praktycznie od szczeniaka. Psy te nie wymagają skomplikowanej pielęgnacji, a jedynie regularnego szczotkowania i przeczesywania sierści. Ważne jest, by w okresie szczenięcym pilnować, aby dogi nie nadwyrężały swoich kości. W tym czasie są one wyjątkowo kruche. Chorobą, która często występuje u dogów niemieckich jest skręt żołądka. Bywa ona śmiertelna. Ponadto zdarza się, że psy te mają problemy z sercem, kośćmi, oraz ze stawami. Jeśli chodzi o historię rasy dogów niemieckich, to należy ją wiązać z Bullenbeisserem oraz Hatz-and Saurüdenem. Były to psy, które początkowo trzymano na dworach niemieckich, a ich przeznaczeniem były polowania na grubego zwierza. Następnie, gdy spadła liczba dzików na terenie obecnych terenów Niemiec, ograniczano hodowle doga. Zaczął sprawdzać się wówczas, jako pies towarzysz.

Szczególnie cieszył się on uznaniem wśród przedstawicieli wyższych warstw społecznych. W 1880 roku w Berlinie powstał pierwszy oficjalny wzorzec doga niemieckiego. Ten jednak znacznie odbiegał od obecnie występującego standardu.